Τα μοναστήρια των Μετεώρων

Τα μοναστήρια που χτίστηκαν πάνω στους βραχώδεις στύλους από ψαμμίτη, στη Θεσσαλία, όπου ερημίτες ζούσαν στις σπηλιές από τον ενδέκατο αιώνα και ο Όσιος Αθανάσιος ο Μετεωρίτης, που ήρθε από το Άγιον Όρος, ίδρυσε το Μεγάλο Μετέωρο τον δέκατο τέταρτο. Κάποτε ήταν περισσότερα από είκοσι· έξι ζουν ακόμη. Ως τη δεκαετία του 1920 ο μόνος τρόπος για να ανέβει κανείς σε αρκετά από αυτά ήταν μια ανεμόσκαλα ή ένα δίχτυ που το ανέβαζε ένα βαρούλκο, και λέγεται ότι οι μοναχοί, όταν τους ρωτούσαν πότε αλλάζουν το σχοινί, απαντούσαν: όταν ο Κύριος το αφήσει να σπάσει. Η UNESCO τα ενέγραψε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1988. Σήμερα προσελκύουν πλήθη επισκεπτών, και τηρούν ακόμη τον κύκλο των ακολουθιών, τις νηστείες και τη σιωπή για τις οποίες χτίστηκαν τόσο μακριά από τη γη.