Αγία Ταβιθά της Ιόππης

Μαθήτρια της Ιόππης, του λιμανιού της Ιουδαίας, «πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν»· το αραμαϊκό της όνομα, Ταβιθά, στα ελληνικά είναι Δορκάς, δηλαδή γαζέλα (Πράξ. 9, 36). Όταν αρρώστησε και πέθανε, οι μαθητές έστειλαν να φωνάξουν τον Πέτρο από τη γειτονική Λύδδα, και οι χήρες τον υποδέχτηκαν κλαίγοντας και του έδειχναν τους χιτώνες και τα ιμάτια που τους είχε φτιάξει. Εκείνος τους έβγαλε όλους έξω, γονάτισε, προσευχήθηκε και είπε: «Ταβιθά, ἀνάστηθι»· εκείνη άνοιξε τα μάτια της και ανακάθισε, και πολλοί στην Ιόππη πίστεψαν (Πράξ. 9, 36-42). Η Εκκλησία θυμάται ότι έζησε πολλά χρόνια ακόμη στην ίδια διακονία. Στη Γιάφα ο ρωσικός ναός του Αγίου Πέτρου, που εγκαινιάστηκε το 1894, στέκει στο ίδιο κτήμα με το ταφικό σπήλαιο που η παράδοση θεωρεί δικό της. Μνήμη: 25 Οκτωβρίου.