წმიდანები და ეკლესიის მამები
წმიდა მოციქულთასწორი ნინო, ქართველთა განმანათლებელი
კაბადოკიელი ყმაწვილი ქალი, რომელიც, ქართული გადმოცემით, IV საუკუნეში ქართლში მოვიდა, ტყვედ თუ მლოცველად, და თან ვაზის ორი რტოსგან შეკრული ჯვარი ჰქონდა, საკუთარი თმით გადაკრული. იგი სამეფო ქალაქ მცხეთასთან ცხოვრობდა, ლოცულობდა და კურნავდა: ჯერ ყრმას, შემდეგ დედოფალ ნანას. მეფე მირიანი მანამდე უძლებდა, ვიდრე ნადირობისას უეცარ წყვდიადში დაკარგულმა ნინოს ღმერთს არ შესთხოვა და სინათლე არ დაუბრუნდა; იგი და მისი ხალხი მოინათლნენ, და მან იმპერატორს მღვდლები სთხოვა. სვეტიცხოვლის ტაძარი იმ ადგილზე აღიმართა, სადაც ნინო ლოცულობდა. იგი კახეთში, ბოდბეში აღესრულა, სადაც დაკრძალულია და სადაც მის საფლავს დედათა მონასტერი უფრთხილდება, მისი ვაზის ჯვარი კი ქართული ეკლესიის სიმბოლოა. ხსენება: 14 იანვარი.
წყაროები
- The Conversion of Kartli (Moktsevai Kartlisai)
- Rufinus, Ecclesiastical History (the conversion of the Iberians) NPNF
- The Georgian Chronicles (Kartlis Tskhovreba)
- The Menaion, 14 January OCA-ს კალენდარი