ლოცვები
იესოს ლოცვა ეკლესიის ყველაზე მოკლე ლოცვის წესია და გულის უძველესი ჩვევა: ერთი წინადადება, რომელიც კვლავ და კვლავ მეორდება, ვიდრე თავისთავად არ ითქმება.
უფალო იესუ ქრისტე, ძეო ღმრთისაო, შემიწყალე მე ცოდვილი.
იგი სკვნილით ითქმის, შალის კვანძებიანი ბაწრით, კვანძ-კვანძ. საზომი სისწრაფე არ არის. საზომი თანაბრობაა, შემდეგ კი მყუდროება.
მამები სხეულებრივ მეთოდსაც აღწერენ: სიტყვები სუნთქვას ერწყმის, გონება კი გულში ჩადის. და მას არასოდეს აღწერენ იმ გაფრთხილების გარეშე, რომელიც თან ახლავს: მისთვის მარტოდმარტო ხელის მოკიდება არ შეიძლება. სულიერი მამის გარეშე ამის ცდა ხიბლამდე მიდის, შეცდომით მადლად მიჩნეულ თვითმოტყუებამდე. თავად სიტყვებს არც ხერხი სჭირდება და არც ნებართვა. ხიბლის შესახებ.
ინტერაქტიულ სკვნილს JavaScript სჭირდება. ლოცვას არა.
წაიკითხეთ იესოს ლოცვის შესახებ
სამწმიდაოს ლოცვები
თითქმის ყოველი ღვთისმსახურებისა და ყოველი ლოცვის წესის დასაწყისი. მკითხველი, რომელიც ზეპირად სხვას არაფერს სწავლობს, ამას სწავლობს.
სახელითა მამისათა და ძისათა და სულისა წმიდისათა, ამინ.
დიდება შენდა, ღმერთო ჩვენო, დიდება შენდა.
მეუფეო ზეცათაო, ნუგეშინისმცემელო, სულო ჭეშმარიტებისაო, რომელი ყოველგან ხარ და ყოველსავე აღავსებ მადლითა შენითა, საუნჯეო კეთილთაო, მომნიჭებელო ცხოვრებისაო, მოვედ და დაემკვიდრე ჩვენს შორის და წმიდა მყვენ ჩვენ ყოვლისაგან ბიწისა და აცხოვნენ, სახიერო, სულნი ჩვენნი.
წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკვდავო, შეგვიწყალენ ჩვენ. (3-გზის)
დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.
ყოვლადწმიდაო სამებაო, შეგვიწყალენ ჩვენ, უფალო, გვიხსენ და გვილხინე ცოდვათა ჩვენთაგან, მეუფეო, შეგვინდევ უსჯულოებანი ჩვენნი, წმიდაო, მოიხილე და განჰკურნენ უძლურებანი ჩვენნი სახელისა შენისათვის.
უფალო შეგვიწყალენ. (3-გზის)
დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა, პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს, და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან.
მღვდელი ლოცვას დიდებისმეტყველებით ასრულებს. მარტო მლოცველი ერისკაცი მას არ ამბობს და ლოცვას სიტყვით „ბოროტისაგან“ ამთავრებს.
წმიდა ეფრემ ასურის ლოცვა
იკითხება დიდი მარხვის სადაგი დღეების ყოველ ღვთისმსახურებაზე და შინ, დიდმარხვის ლოცვის წესში. სამივე თხოვნას თითო დიდი მეტანია მოსდევს, შუაში კი თორმეტი მცირე მეტანია კეთდება.
უფალო და მეუფეო ცხოვრებისა ჩემისაო, სულსა უქმობისასა და მიმოწვლილველობისასა, მთავრობისმოყვარებისასა და ცუდად მეტყველებისასა ნუ მიმცემ მე. (მეტანია)
ხოლო სული სიწმიდისა, სიმდაბლისა, მოთმინებისა და სიყვარულისა მომმადლე მე მონასა შენსა. (მეტანია)
ჰე, უფალო და მეუფეო, მომანიჭე მე განცდა თვისთა ცოდვათა და არა განკითხვად ძმისა ჩემისა, რამეთუ კურთხეულ ხარ შენ უკუნითი უკუნისამდე, ამინ. (მეტანია)
აღდგომის ტროპარი
აღდგომის შუაღამიდან ამაღლების წინადღემდე თითქმის ყველაფერი მისით იწყება, პირველ შვიდეულში კი იგი სამწმიდაოს ლოცვებს სრულიად ცვლის.
ქრისტე აღსდგა მკვდრეთით, სიკვდილითა სიკვდილისა დამთრგუნველი და საფლავების შინათა ცხოვრების მიმნიჭებელი.
ბერძნულად: Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος.
სარწმუნოების სიმბოლო
პირველი და მეორე მსოფლიო კრებების მრწამსი, რომელიც ყოველ საღმრთო ლიტურგიაზე და დილის ლოცვებში ითქმის. აქ იგი პირველ პირშია მოცემული, როგორც ითქმის, და არა იმ „გვრწამს“ ფორმით, რომლითაც ის კრებამ დაწერა. მასში ფილიოკვე არ არის, რადგან მას არასოდეს არაფერი დამატებია.
მრწამს ერთი ღმერთი, მამა, ყოვლისა მპყრობელი, შემოქმედი ცათა და ქუეყანისა, ხილულთა ყოველთა და არა ხილულთა;
და ერთი უფალი იესუ ქრისტე, ძე ღმრთისა მხოლოდშობილი, მამისაგან შობილი უწინარეს ყოველთა საუკუნეთა. ნათელი ნათლისაგან, ღმერთი ჭეშმარიტი ღვთისაგან ჭეშმარიტისა, შობილი და არა ქმნილი, ერთარსი მამისა, რომლისაგან ყოველი შეიქმნა.
რომელი ჩუენთვის, კაცთათვის და ჩუენისა ცხოვრებისათვის გარდამოხდა ზეცით, და ხორცნი შეისხნა სულისაგან წმიდისა და მარიამისაგან ქალწულისა, და განკაცნა.
და ჯუარს ეცვა ჩუენთვის პონტოელისა პილატესზე და ივნო, და დაეფლა.
და აღსდგა მესამესა დღესა მსგავსად წერილისა.
და ამაღლდა ზეცად, და მჯდომარე არს მარჯვენით მამისა.
და კუალად მომავალ-არს დიდებით, განსჯად ცხოველთა და მკუდართა, რომლისა სუფევისა არა არს დასასრულ.
და სული წმიდა, უფალი და ცხოველს-მყოფელი, რომელი მამისაგან გამოვალს, მამისა თანა და ძისა თანა თაყუანის-იცემების და იდიდების, რომელი იტყოდა წინასწარმეტყველთა მიერ.
ერთი, წმიდა, კათოლიკე და სამოციქულო ეკლესია.
აღვიარებ ერთსა ნათლისღებასა მოსატევებელად ცოდვათა.
მოველი აღდგომასა მკუდრეთით.
და ცხოვრებასა მერმისსა მის საუკუნესასა, ამინ.