ღირსი ექვთიმე დიდი

მღვდელი, წარმოშობით სომხეთის მელიტინედან, რომელიც 406 წელს პალესტინაში წავიდა და იუდეის უდაბნოს ბერთა მამა გახდა: მან დააარსა ლავრები, სადაც განდეგილები შვიდეულის განმავლობაში მარტო ცხოვრობდნენ, შაბათსა და კვირიაკეს კი ერთად იკრიბებოდნენ. მან მონათლა არაბთა ბელადი და მისი ტომი, რომლებიც ლავრის გვერდით დასახლდნენ და საკუთარი ეპისკოპოსი მიიღეს. ქალკედონის კრების შემდეგ, როცა პალესტინის ბერთა უმრავლესობამ იგი უარყო, ის თითქმის მარტოდმარტო დარჩა კრების ერთგული, და სწორედ მისმა რჩევამ დააბრუნა იმპერატრიცა ევდოკია ეკლესიასთან ზიარებაში. მის მოწაფეთა შორის იყო წმიდა საბა. მიიცვალა 473 წელს, ოთხმოცდათექვსმეტი წლისა. ხსენება: 20 იანვარი.