ქორწინების საიდუმლო (ჯვრისწერა)

მამაკაცისა და ქალის ქრისტეში ერთად ქმნის საიდუმლო, რომლის ცენტრიც აღთქმათა გაცვლა კი არ არის (მართლმადიდებლურ წესში ასეთი არ არსებობს), არამედ გვირგვინის დადგმა. მღვდელი პატარძალსა და სიძეს თავზე გვირგვინებს ადგამს, მცირე სამეფოს გვირგვინებსა და მოწამეთა გვირგვინებს, რადგან ქორწინება სხვისთვის გაღებული სიცოცხლეა. ისინი საერთო სასმისიდან სვამენ და მათ სამგზის შემოატარებენ ანალოღიის გარშემო, ვიდრე ეკლესია მოწამეთა საგალობლებს გალობს. წმიდა პავლე მოციქული ქორწინებას დიდ საიდუმლოს უწოდებს ქრისტესა და ეკლესიის მიმართ. მართლმადიდებელი ეკლესია იკონომიით უშვებს მეორე და მესამე ქორწინებას, განქორწინების ან მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, სინანულის ხასიათის წესით, მეოთხეს კი კრძალავს. სხვა ქრისტიანებთან შერეული ქორწინება დაშვებულია; ქრისტიანობის გარეთ ქორწინება არ იკურთხება.