ეკლესიოლოგია (მოძღვრება ეკლესიის შესახებ)

მართლმადიდებლური სწავლება ეკლესიის შესახებ, რომელიც უფრო აღმსარებლობაა იმისა, თუ რა არის ეკლესია, ვიდრე მოძღვრება რაიმე დაწესებულებაზე: ქრისტეს სხეული და სულიწმიდის ტაძარი, ერთი, წმიდა, კათოლიკე და სამოციქულო, როგორც მრწამსი ამბობს. იგი მთლიანად არის ყოველ ევქარისტიაში, რომელიც თავისი ეპისკოპოსის გარშემოა შეკრებილი. სადაც ეპისკოპოსი გამოჩნდება, წერდა წმიდა ეგნატე, იქ იყოს ხალხიც, ისევე როგორც სადაც იესო ქრისტეა, იქ არის კათოლიკე ეკლესია. ადგილობრივი ეკლესიები რაიმე უფრო დიდი ორგანიზაციის შტოები კი არ არიან, არამედ ერთი ეკლესიაა თითოეულ ადგილას, შეკრული ერთი რწმენით, ერთი ევქარისტიითა და კრებებით, და არცერთი ეპისკოპოსი არ დგას კრებაზე მაღლა. მართლმადიდებელი ეკლესია თავს სწორედ ამ ერთ ეკლესიად აღიარებს და არა მის ნაწილად. როგორ ვილაპარაკოთ მის გარეთ მყოფ ქრისტიანებზე, ამაზე თავად მართლმადიდებელი ღვთისმეტყველები დაობენ: ზოგი, მამა გიორგი ფლოროვსკის კვალად, ამბობდა, რომ ეკლესიის კანონიკური საზღვრები სულიწმიდის მოქმედების საზღვარი არ არის, სხვები კი უფრო მკაცრ გაგებას იცავენ. თავად ეკლესიას ეს საკითხი კრებით არ გადაუწყვეტია.