ევქარისტიის საიდუმლო (ზიარება)

ქრისტეს ხორცისა და სისხლის საიდუმლო, ეკლესიის ცხოვრების ცენტრი, და მართლმადიდებლური გაგებით არა ქრისტეს სიმბოლო, არამედ თავად ქრისტე: შეწირული პური და ღვინო ეპიკლეზისის დროს სულიწმიდის მიერ მის ჭეშმარიტ ხორცად და სისხლად იცვლება. ეკლესია, როგორც წესი, თავს იკავებდა იმის განსაზღვრისგან, თუ როგორ; იერუსალიმის 1672 წლის კრებამ გამოიყენა სიტყვა „მეტუსიოსისი“, ხოლო უფრო ძველი და გავრცელებული სიტყვა უბრალოდ შეცვლაა. პური საფუარიანია, როგორც ეს აღმოსავლეთში ყოველთვის იყო, ხოლო ზიარების წინ ბარძიმში თბილ წყალს ასხამენ. მორწმუნენი, ჩვილთა ჩათვლით, ხორცსა და სისხლს ერთად, კოვზით იღებენ, წინა ღამიდან უზმოდ, ლოცვით მომზადებულნი და, ადგილობრივი პრაქტიკის მიხედვით, აღსარებით. რამდენად ხშირად უნდა ვეზიაროთ, ამაზე ყოველ ეპოქაში დაობდნენ, და წმიდანები, როგორც წესი, უფრო ხშირი ზიარების მხარეს იდგნენ.