მარხვა

მართლმადიდებელი ქრისტიანები მარხულობენ წლის დაახლოებით ნახევარ დღეს: ყოველ ოთხშაბათსა და პარასკევს, გაცემისა და ჯვარცმის გამო, და ოთხ მარხვას: დიდ მარხვას ვნების შვიდეულთან ერთად, შობის მარხვას, პეტრე-პავლობის მარხვასა და მარიამობის მარხვას, აგრეთვე რამდენიმე ცალკეულ დღეს, როგორებიცაა წინამორბედის თავისკვეთა და ჯვართამაღლება. ტიპიკონი წესს საფეხურებად ადგენს: ჯერ ხორცს იკლებენ, შემდეგ რძის ნაწარმსა და კვერცხს, შემდეგ თევზს, უმკაცრეს დღეებში კი ღვინოსა და ზეთსაც. ეს დიეტა არ არის. წმიდა ბასილი დიდი წერდა, რომ ჭეშმარიტი მარხვა ბოროტისაგან განშორებაა: ენის დაოკება, რისხვისაგან თავშეკავება, გულისთქმების, ცილისწამების, სიცრუისა და ცრუფიცისაგან განდგომა. მას არასოდეს იცავენ ცალკე, არამედ ლოცვასა და მოწყალებასთან ერთად, და იგი იმას ერგება, ვინც მას იცავს: სნეულებს, მოხუცებს, ბავშვებსა და ორსულ ქალებს იკონომია ეძლევათ, საზომს კი სულიერ მამასთან ერთად ადგენენ. ზოგი შვიდეული ხსნილია, უპირველეს ყოვლისა ბრწყინვალე შვიდეული, რადგან დღესასწაული მარხვის დრო არ არის.