სულიერი ცხოვრება და პრაქტიკა
მოწყალება და ქველმოქმედება
სულიერი ცხოვრების სამი ბურჯიდან ერთი, ლოცვასა და მარხვასთან ერთად. ღარიბისთვის გაცემა თავად ქრისტესთვის გაცემაა (მთ. 25:40). მართლმადიდებლობა ხაზს უსვამს, რომ მოწყალება უბრალო ფილანთროპია არ არის, არამედ სულიერი ღვაწლია, რომელიც სულს ნივთიერისადმი მიჯაჭვულობისაგან წმედს. „მოწყალება ხომ სიკვდილისგანაც იხსნის კაცს და განწმედს ყოველგვარი ცოდვისგან“ (ტობ. 12:9).
წყაროები
- Matthew 25:31-46 ბერძნული ახალი აღთქმა
- Tobit 12:9 სეპტუაგინტა
- St. John Chrysostom, Homilies on Wealth and Poverty CCEL, ეკლესიის მამები
- St. Basil the Great, Homily on 'I will tear down my barns'
კავშირები
- დიდი მარხვა
- მართალი იოანე კრონშტადტელი (1829-1908)
- მართალი ტაბითა იოპელი
- მართლმადიდებლური სოციალური სწავლება
- მარხვა
- ნეტარი ქსენია პეტერბურგელი
- ღირსი თეოდოსი დიდი, ზოგადცხოვნებულთა თავი
- ღირსი მელანია რომაელი, უმცროსი (დაახლ. 383-439)
- წმიდა ბასილი დიდი (330-379)
- წმიდა დიდმოწამე ანასტასია ფარმაკოლიტრია
- წმიდა იოანე მოწყალე (+619)
- წმიდა იოანე ოქროპირი (დაახლ. 349-407)
- წმიდა იოანე შანხაელი და სან-ფრანცისკოელი
- წმიდა მარია პარიზელი
- წმიდა ნიკოლოზი, მირონ-ლუკიის მთავარეპისკოპოსი (დაახლ. 270-343)
- წმიდა ოლიმპიადა დიაკონისა
- წმიდა ტიხონ ზადონელი
- წმიდა ღირსმოწამე ელიზავეტა
- წმიდანი უვერცხლონი კოზმა და დამიანე ასიელნი