წმიდანები და ეკლესიის მამები
წმიდა ნიკოლოზი, მირონ-ლუკიის მთავარეპისკოპოსი (დაახლ. 270-343)
IV საუკუნეში მირონ-ლუკიის ეპისკოპოსი, დიოკლეტიანეს დროს დატყვევებული და კონსტანტინეს დროს გათავისუფლებული, და ღვთისმშობლის შემდეგ, ალბათ, ქრისტიანულ სამყაროში ყველაზე ფართოდ საყვარელი წმიდანი. მასზე მოთხრობილი ამბები სასწაულებამდე სამართალზეა: ოქრო, რომელიც მან ღამით გაკოტრებული კაცის ფანჯარაში შეაგდო, რათა მისი სამი ასული არ გაეყიდათ, და სამი უდანაშაულო კაცი, რომლებიც მან ჯალათის კუნძიდან ჩამოიყვანა, მახვილს რომ ხელი სტაცა. გადმოცემა მას ნიკეაში ათავსებს და ამბობს, რომ არიოზს დაარტყა; იქ მყოფ ეპისკოპოსთა უძველეს სიებში მისი სახელი არ არის, ეკლესია კი მაინც გალობს ამას, როგორც ამბავს იმის შესახებ, თუ რა ფასი აქვს ჭეშმარიტებას. მისი წმიდა ნაწილები 1087 წელს ბარიში გაიტაცეს, და ეს დღეც აღინიშნება. დასავლური სანტა კლაუსი მისი შორეული შთამომავალია. ხსენება: 6 დეკემბერი.
წყაროები
- The Praxis de Stratelatis (the account of the three officers)
- Symeon Metaphrastes, The Life of St. Nicholas
- The Menaion, 6 December and 9 May (the translation of the relics) OCA-ს კალენდარი