წმიდა ნაწილები

წმიდანთა სხეულებს თაყვანს სცემენ, რადგან მადლი არ ტოვებს იმას, რაც განწმიდა: სხეული არ არის ნაჭუჭი, რომელსაც სული გადააგდებს, არამედ პიროვნების ნაწილია, აღდგომისთვის განკუთვნილი. წმიდა წერილი უკვე მოგვითხრობს მკვდარზე, რომელიც ელისეს ძვლებს შეეხო და აღდგა, და ხელსახოცებზე, რომლებიც წმიდა პავლესგან მიჰქონდათ. მართლმადიდებლური საკურთხეველი იკურთხება მასში დასვენებული წმიდა ნაწილებით, და ყოველ ტრაპეზზე დაფენილი ანტიმინსი მათ შეიცავს, ასე რომ, ლიტურგია კვლავაც მოწამეთა თავზე აღესრულება, როგორც კატაკომბებში. მიგებული თაყვანისცემა პროსკინესისია, პატივი, და არასოდეს ლატრეია, რომელიც მხოლოდ ღმერთს ეკუთვნის, პატივი კი მას მიემართება, ვინც ისინი განადიდა.