ეკლესიის ისტორია
რუსეთის ახალმოწამენი და აღმსარებელნი
რუსეთის ეკლესიამ XX საუკუნეში უფრო მეტი ადამიანი დაკარგა, ვიდრე მთელმა რომის იმპერიამ წაიღო სამასი წლის განმავლობაში. ეპისკოპოსებს, მღვდლებს, მონაზვნებსა და ერისკაცებს 1918 წლიდან მოყოლებული ხვრეტდნენ ან შრომით კლავდნენ, და პიკი 1922, 1929 და, უპირველეს ყოვლისა, 1937 წელს იყო, როცა რელიგიური ბრალდებით ას ათასზე მეტი ადამიანი დააპატიმრეს და ათობით ათასი დახვრიტეს; მხოლოდ მოსკოვის მახლობლად, ბუტოვოში, დახვრეტილთა სიები სარწმუნოებისთვის მოკლულ ათასზე მეტ ადამიანს ასახელებს. 2000 წელს მოსკოვში საეპისკოპოსო კრებამ წმიდანთა დასში შერაცხა ახალმოწამეთა და აღმსარებელთა კრებული, ათასზე მეტი სახელდებით, დანარჩენები კი ღმერთს მიანდო, რომელმაც ისინი იცის. იმავე აქტით სამეფო ოჯახი ვნებათმთმენელებად შეირაცხა, რაც რუსული ეკლესიის განსაკუთრებული წოდებაა იმათთვის, ვინც წინააღმდეგობის გარეშე მოკლეს; მანამდე, 1981 წელს, საზღვარგარეთის ეკლესიამ იგი მოწამეებად შერაცხა.
წყაროები
- The Council of Bishops of the Russian Orthodox Church (2000), the act of glorification
- The Menaion, the Sunday nearest 25 January (the Synaxis of the New Martyrs) OCA-ს კალენდარი
- St. Tikhon of Moscow, Encyclicals
- The Russian Orthodox Church Outside Russia, act of glorification (1981)