სულიერი ცხოვრება და პრაქტიკა
ფხიზლობა (ნეფსისი)
სულიერი სიფხიზლე: გონებისა და გულის დაცვა ცოდვილი გულისსიტყვებისაგან (ლოგისმოი). მართლმადიდებლური ასკეტური ღვთისმეტყველების ცენტრალური ცნება. გონება (ნუსი, სულიერი გონი) გაფანტულობისაგან თავისუფალი და ღმრთისკენ მიმართული უნდა იყოს. ღირსი ნიკიფორე მონაზონის სიტყვით, ყურადღება სულის საკუთარ თავთან მოხმობაა.
წყაროები
- St. Hesychios the Priest, On Watchfulness (Philokalia) ბერძნული ტექსტი, ათენი 1893
- St. Mark the Ascetic, On the Spiritual Law
- St. Philotheos of Sinai, On Watchfulness