სულიერი ცხოვრება და პრაქტიკა
რვა ვნება (გულისსიტყვანი)
რვა მთავარი გულისსიტყვა, რომლებითაც სულს თავს ესხმიან, როგორც ისინი ევაგრე პონტოელმა ეგვიპტის უდაბნოს გამოცდილებიდან ჩამოაყალიბა: ნაყროვანება, სიძვა, ვერცხლისმოყვარეობა, მწუხარება, რისხვა, მოწყინება (აკედია), ანუ შუადღის დაღლილობა, რომელიც კელიას აუტანელს ხდის, ცუდმედიდება და ამპარტავნება. ღირსმა იოანე კასიანემ ეს ნუსხა დასავლეთს მიუტანა, სადაც იგი მოგვიანებით შვიდ სასიკვდილო ცოდვად შეიკუმშა, აღმოსავლეთმა კი იგი შეინარჩუნა როგორც ბრძოლის რუკა და არა დანაშაულთა ნუსხა. მამები აკვირდებოდნენ, როგორ იქცევა გულისსიტყვა ვნებად, რასაც ღირსი იოანე კიბისაღმწერელი საფეხურებად აღწერს: შემოტევა, მასთან საუბარი, თანხმობა, ტყვეობა, ბრძოლა და, ბოლოს, თავად ვნება, სულში გამჯდარი ჩვევა. თითოეულს თავისი წამალი აქვს: მარხვა ნაყროვანების წინააღმდეგ, მოწყალება ვერცხლისმოყვარეობის წინააღმდეგ, სიმდაბლე ამპარტავნების წინააღმდეგ, მიზანი კი უვნებობაა: არა გრძნობის არარსებობა, არამედ თავისუფლება იმისაგან, რომ ადამიანს ის განაგებდეს, რასაც გრძნობს.
წყაროები
- St. John Cassian, Institutes V-XII (on the eight principal faults) NPNF
- St. John Climacus, The Ladder of Divine Ascent archive.org, სათხოვრად
- St. Nikodemos of the Holy Mountain, Exomologetarion (on the passions)
- St. John Climacus, The Ladder of Divine Ascent, Step 15 archive.org, სათხოვრად