წმიდანები და ეკლესიის მამები
ღირსი ნიკოდიმოს მთაწმიდელი (1749-1809)
ნიკოლოზ კალივურცისი ნაქსოსიდან, რომელიც ოცდაექვსი წლისა მივიდა წმიდა მთაზე და დარჩენილი ცხოვრება იქ გამოცემებზე მუშაობაში გაატარა; თავის საუკუნეში ყველაზე მეტი მან გააკეთა იმისთვის, რომ მამათა თხზულებები კვლავ ბერძენთა ხელში აღმოჩენილიყო. წმიდა მაკარი კორინთელთან ერთად მან 1782 წელს ვენეციაში გამოსცა „ფილოკალია“; ბერ აგაპიოსთან ერთად, „პიდალიონი“, კანონები განმარტებითურთ, რომელიც დღემდე გამოიყენება; გამოსცა აგრეთვე „ევერგეტინოსი“ და მოძღვრებისთვის დაწერა „სწავლება აღსარების შესახებ“ (ექსომოლოგიტარიონი). იგი კოლივადთა ერთ-ერთი წინამძღოლი იყო, რომლებიც ხშირ ზიარებას იცავდნენ და მიცვალებულთა მოხსენიებას კვირის ნაცვლად შაბათს, და ამისთვის დევნას განიცდიდნენ. მისი „უხილავი ბრძოლა“ და „სულიერი სავარჯიშოები“ დასავლური კათოლიკური სასულიერო წიგნების გადამუშავებაა მართლმადიდებელი მკითხველისთვის, რასაც მისი კრიტიკოსები ახსენებენ და მისი თაყვანისმცემლები არ მალავენ. წმიდანად შეირაცხა 1955 წელს. ხსენება: 14 ივლისი.
წყაროები
- The Philokalia (ed. St. Nikodemos and St. Makarios of Corinth, Venice, 1782) ბერძნული ტექსტი, ათენი 1893
- St. Nikodemos the Hagiorite, The Rudder (Pedalion) „საჭე“, 1957 წლის ინგლისური გამოცემა, სათხოვრად
- St. Nikodemos the Hagiorite, Exomologetarion
- The Ecumenical Patriarchate, act of canonisation (1955)