Άγιος Νικόλαος Μύρων της Λυκίας (περ. 270-343)

Επίσκοπος Μύρων της Λυκίας τον 4ο αιώνα, φυλακίστηκε επί Διοκλητιανού και απελευθερώθηκε επί Μεγάλου Κωνσταντίνου, και είναι ίσως, ύστερα από τη Θεοτόκο, ο πιο αγαπητός άγιος σε όλο τον χριστιανικό κόσμο. Οι διηγήσεις γι’ αυτόν μιλούν για δικαιοσύνη πριν μιλήσουν για θαύματα: το χρυσάφι που έριξε νύχτα από το παράθυρο ενός ανθρώπου καταστραμμένου οικονομικά, για να μην πουληθούν οι τρεις κόρες του, και οι τρεις αθώοι που τους κατέβασε από το ικρίωμα του δημίου αρπάζοντας το ξίφος. Η παράδοση τον τοποθετεί στη Νίκαια και λέει ότι ράπισε τον Άρειο· οι αρχαιότεροι κατάλογοι των επισκόπων που ήταν εκεί δεν τον αναφέρουν, και όμως η Εκκλησία το ψάλλει, ως διήγηση για το πόσο αξίζει η αλήθεια. Τα λείψανά του αφαιρέθηκαν και μεταφέρθηκαν στο Μπάρι το 1087, και η ημέρα αυτή τιμάται. Ο Σάντα Κλάους της Δύσης είναι μακρινός απόγονός του. Μνήμη: 6 Δεκεμβρίου.