Η Θεία Ευχαριστία (Θεία Κοινωνία)

Το Μυστήριο του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, το κέντρο της ζωής της Εκκλησίας, και κατά την ορθόδοξη κατανόηση όχι σύμβολο του Χριστού αλλά ο ίδιος ο Χριστός: ο άρτος και ο οίνος που προσφέρονται μεταβάλλονται από το Άγιο Πνεύμα, κατά την επίκληση, στο αληθινό Σώμα και Αίμα Του. Η Εκκλησία κατά κανόνα απέφυγε να ορίσει τον τρόπο· η Σύνοδος των Ιεροσολύμων το 1672 χρησιμοποίησε τη λέξη μετουσίωση, ενώ η αρχαιότερη και συνηθέστερη λέξη είναι απλώς μεταβολή. Ο άρτος είναι ένζυμος, όπως ήταν πάντοτε στην Ανατολή, και πριν από τη Θεία Κοινωνία ρίχνεται στο Άγιο Ποτήριο ζεστό νερό. Οι πιστοί, μεταξύ των οποίων και τα νήπια, μεταλαμβάνουν το Σώμα και το Αίμα μαζί, με τη λαβίδα, αφού έχουν νηστέψει από την προηγούμενη νύχτα και έχουν προετοιμαστεί με προσευχή και, κατά την τοπική πράξη, με εξομολόγηση. Το πόσο συχνά πρέπει να κοινωνεί κανείς συζητήθηκε σε κάθε εποχή, και οι άγιοι συνήθως υποστήριξαν τη συχνότερη Θεία Κοινωνία.