Αγιογραφία και εκκλησιαστική τέχνη
Η Δέηση
Ο Χριστός ένθρονος, με τη Θεοτόκο στα δεξιά Του και τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο στα αριστερά Του, στραμμένους και τους δύο προς Αυτόν, με υψωμένα τα χέρια και γερμένο το κεφάλι. Η λέξη σημαίνει ικεσία, και η σύνθεση είναι ένα επιχείρημα για την προσευχή: οι δύο μεγαλύτεροι εν γεννητοίς γυναικών εικονίζονται να κάνουν το ένα πράγμα που τους παρακαλεί να κάνουν η Εκκλησία, δηλαδή να παρακαλούν. Είναι το κέντρο του τέμπλου, η σειρά που δίνει το όνομά της σε ολόκληρη τη ζώνη, και σε έναν μεγάλο ναό η σειρά αυτή επεκτείνεται με τους αρχαγγέλους, τους αποστόλους και τους ιεράρχες, όλους γερμένους προς την ίδια μεριά. Κανείς στη σύνθεση δεν κοιτάζει τον θεατή εκτός από τον Χριστό.
Πηγές
- Seventh Ecumenical Council (787 AD), the Horos τα Πρακτικά, NPNF
- St. Theodore the Studite, On the Holy Icons archive.org, για δανεισμό
- Dionysius of Fourna, The Painter’s Manual (Hermeneia)
- The Deesis tier of the Russian iconostasis (Vladimir, Moscow)