Αγιογραφία και εκκλησιαστική τέχνη
Η Ελεούσα (Γλυκοφιλούσα)
Ο μικρός Χριστός ακουμπά το μάγουλό Του στο μάγουλο της μητέρας Του κι εκείνη γέρνει το κεφάλι της προς Αυτόν, και στις περισσότερες από αυτές τις εικόνες κοιτάζει έξω από την εικόνα και όχι Εκείνον, με μια έκφραση που δεν είναι χαρά. Ο τύπος λέει δύο πράγματα μαζί: η Ενανθρώπηση είναι τόσο πραγματική ώστε ένα παιδί να κρατιέται σφιχτά από τη μητέρα του, κι εκείνη ήδη γνωρίζει. Η εικόνα του Βλαδιμίρ, που μεταφέρθηκε από την Κωνσταντινούπολη στο Κίεβο τον δωδέκατο αιώνα και έγινε έπειτα το παλλάδιο της Μόσχας, είναι η πιο ονομαστή από αυτές. Όπου η Οδηγήτρια δείχνει, η Ελεούσα κρατά, και οι δύο τύποι μαζί καλύπτουν τις περισσότερες θεομητορικές εικόνες σε κάθε ορθόδοξο ναό.
Πηγές
- Dionysius of Fourna, The Painter’s Manual (Hermeneia)
- St. John of Damascus, Three Treatises on the Divine Images Fordham, η μετάφραση Allies
- The Menaion, 26 August (the Vladimir Icon of the Theotokos) το ημερολόγιο της OCA
- Third Ecumenical Council (431 AD), on the Theotokos τα Πρακτικά, NPNF