Το σχίσμα των Παλαιοπίστων

Ο Πατριάρχης Νίκων ξεκίνησε το 1653 να διορθώσει τα ρωσικά βιβλία και τις ρωσικές πρακτικές με βάση τα σύγχρονά του ελληνικά: τρία δάχτυλα για το σημείο του σταυρού αντί για δύο, τρία αλληλούια αντί για δύο, διαφορετική γραφή του ονόματος του Σωτήρος, λιτανεία γύρω από τον ναό με την αντίθετη φορά. Η σύνοδος του 1666 και του 1667 ενέκρινε τις αλλαγές και αναθεμάτισε όσους κρατούσαν τα παλαιά τυπικά, και μεγάλο μέρος του ρωσικού λαού δεν τις δέχθηκε. Το κράτος επέβαλε τη μεταρρύθμιση. Ο πρωτοπρεσβύτερος Αββακούμ κάηκε στην πυρά το 1682, κοινότητες αυτοπυρπολήθηκαν για να μην υποταχθούν, και το σχίσμα διαρκεί ως σήμερα. Το 1971 η Τοπική Σύνοδος της Ρωσικής Εκκλησίας ήρε τα αναθέματα και κήρυξε τα παλαιά τυπικά ισότιμα, κάτι που ισοδυναμεί με παραδοχή ότι όσα επιβλήθηκαν με τη βία δεν χρειαζόταν καθόλου να επιβληθούν.