Άγιος Γρηγόριος ο Θαυματουργός (περ. 210-270)

Γεννημένος στη Νεοκαισάρεια του Πόντου γύρω στο 210, από επιφανείς ειδωλολάτρες γονείς, ξεκίνησε να σπουδάσει νομικά και βρήκε αντί γι' αυτό τη σχολή του Ωριγένη στην Καισάρεια της Παλαιστίνης, όπου έμεινε πέντε χρόνια και έγινε χριστιανός. Όταν έγινε επίσκοπος της πόλης του, βρήκε εκεί δεκαεπτά χριστιανούς, και λέγεται ότι όταν πέθανε, γύρω στο 270, είχαν απομείνει δεκαεπτά ειδωλολάτρες. Ο Γρηγόριος Νύσσης έγραψε τον Βίο του, που διηγείται πώς η Θεοτόκος και ο Ιωάννης ο Θεολόγος του εμφανίστηκαν και του έδωσαν την ομολογία πίστεως στην Τριάδα που φέρει το όνομά του· ο Μέγας Βασίλειος τον επικαλείται στο Περί του Αγίου Πνεύματος ως μάρτυρα της πίστεως, την οποία η γιαγιά του Βασιλείου, η Μακρίνα, είχε μάθει από τους μαθητές του. Τα θαύματα που τέλεσε στον Πόντο του χάρισαν την επωνυμία του. Μνήμη: 17 Νοεμβρίου.