Νεστοριανισμός

Η διδασκαλία που καταδικάστηκε στην Έφεσο το 431 στο πρόσωπο του Νεστορίου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος δεν δεχόταν να ονομάζει την Παρθένο Θεοτόκο, αλλά μόνο Χριστοτόκο. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας είδε σε αυτήν έναν Χριστό διαιρεμένο σε δύο υποκείμενα, έναν άνθρωπο και τον Λόγο που κατοικούσε μέσα του, και επέμεινε ότι Εκείνος που γεννήθηκε από την Παρθένο, που έπαθε και πέθανε, είναι ο ίδιος ο Λόγος του Θεού σαρκωμένος. Ο Νεστόριος καθαιρέθηκε και πέθανε στην εξορία. Το αν πρέσβευε πράγματι τη διδασκαλία που φέρει το όνομά του συζητείται ακόμη, και η Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής, που τον τιμά, δεν μετείχε ποτέ στη Σύνοδο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τηρεί την κρίση της Συνόδου, και κάθε φορά που ονομάζει την Παρθένο Θεοτόκο ομολογεί ό,τι υπερασπίστηκε η Έφεσος: έναν Χριστό, τον Θεό που έγινε άνθρωπος, και όχι έναν άνθρωπο μέσα στον οποίο ήρθε να κατοικήσει ο Θεός.