Χριστολογία

Το ποιος είναι ο Χριστός, όπως το όρισαν οι Σύνοδοι μέσα σε τετρακόσια χρόνια: ένα Πρόσωπο, ο αιώνιος Υιός, σε δύο τέλειες φύσεις, θεία και ανθρώπινη, ενωμένες ασυγχύτως, ατρέπτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως. Κάθε σκέλος αυτής της πρότασης απαντά σε κάποιον. Ο Νεστόριος διαίρεσε τον Χριστό σε Θεό και σε έναν άνθρωπο συνημμένο με Αυτόν, και η Έφεσος το 431 απάντησε ότι Εκείνος που γεννήθηκε από την Παρθένο είναι Θεός, άρα εκείνη είναι Θεοτόκος. Ο Ευτυχής άφησε την ανθρωπότητα να διαλυθεί μέσα στη θεότητα, και η Χαλκηδόνα το 451 απάντησε με τα τέσσερα επιρρήματα. Οι μονοθελήτες απέδωσαν στον Χριστό μία θέληση, και η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος το 681, σε συμφωνία με τον Άγιο Μάξιμο, απάντησε ότι κάθε φύση έχει τη δική της θέληση και ενέργεια, και ότι η ανθρώπινη υπακούει ελεύθερα στη θεία. Επειδή το Πρόσωπο είναι ένα, ό,τι ανήκει σε καθεμιά από τις δύο φύσεις μπορεί να λεχθεί γι’ Αυτόν: ο Θεός σταυρώθηκε, και άνθρωπος προσκυνείται. Οι Αρχαίες Ανατολικές Εκκλησίες, που δεν δέχθηκαν τη Χαλκηδόνα, παραμένουν χωρισμένες, και ο διάλογος μαζί τους δεν έχει καταλήξει σε ένωση.