Η Ιερωσύνη (Χειροτονία)

Το Μυστήριο με το οποίο η Εκκλησία ξεχωρίζει τους διακόνους, τους πρεσβυτέρους και τους επισκόπους της, με την επίθεση των χειρών ενός επισκόπου κατά τη Θεία Λειτουργία, τον καθένα στο σημείο της ακολουθίας που αντιστοιχεί στον βαθμό του. Ο επίσκοπος χειροτονείται από περισσότερους επισκόπους, και αυτό είναι που σημαίνει στην πράξη η αποστολική διαδοχή: όχι μια ιδιωτική γραμμή καταγωγής αλλά η αναγνώριση από ολόκληρο το σώμα των επισκόπων. Οι αναγνώστες και οι υποδιάκονοι χειροθετούνται έξω από το Ιερό Βήμα. Έγγαμοι άνδρες μπορούν να χειροτονηθούν διάκονοι ή πρεσβύτεροι, αλλά κανείς δεν μπορεί να νυμφευθεί μετά τη χειροτονία, και από την Πενθέκτη Σύνοδο και έπειτα οι επίσκοποι επιλέγονται από τους άγαμους, στην πράξη από τους μοναχούς. Σε κάθε χειροτονία ο επίσκοπος αναφωνεί «Άξιος», και ο κλήρος και οι ψάλτες το επαναλαμβάνουν. Το αρχαίο τάγμα των διακονισσών, στο οποίο ανήκε η Αγία Ολυμπιάς, περιέπεσε σε αχρησία κατά τον Μεσαίωνα.