პირველშეწირულის ლიტურგია

დიდი მარხვის სადაგი დღეების ლიტურგია, როცა სრული ლიტურგია არ აღესრულება: მწუხრი, ზიარებით იმ ძღვნისგან, რომელიც წინა კვირიაკის ლიტურგიაზე იკურთხა. ტრულის კრებამ იგი მარხვის სადაგი დღეებისთვის დააწესა; სამრევლოები მას უმთავრესად ოთხშაბათობით და პარასკევობით და ვნების შვიდეულის პირველ სამ დღეს აღასრულებენ. იგი საღამოს აღსასრულებლად იყო განკუთვნილი, რათა მორწმუნენი მარხვით გატარებული დღის ბოლოს ეზიარებოდნენ. მისი ყველაზე დასამახსოვრებელი მომენტები მხოლოდ მას ეკუთვნის: მღვდელი ერისკენ სანთელს აღმართავს და ამბობს, რომ ქრისტეს ნათელი ყველას ანათებს; ფსალმუნი „წარემართენ ლოცვა ჩემი, ვითარცა საკუმეველი“, რომელიც მუხლმოდრეკით იგალობება; და მდუმარე დიდი გამოსვლა, როცა გუნდი გალობს, რომ აწ ცათა ძალნი ჩვენთან ერთად უხილავად მსახურებენ. ბერძნული ტრადიცია მას წმიდა გრიგოლ დიალოღოსს მიაწერს; მეცნიერები მისი სახის ჩამოყალიბებას კონსტანტინოპოლის ეკლესიას და მისი ეპოქის მახლობელ საუკუნეებს მიაკუთვნებენ.