მიცვალებულთა მოსახსენიებელი შაბათები

შაბათები, მიძინებულთათვის მიძღვნილი. მათგან მთავარია ხორციელის კვირიაკის წინა შაბათი და დიდი მარხვის მეორე, მესამე და მეოთხე შაბათები, სლავურ პრაქტიკაში აღდგომის შემდგომ მეორე შვიდეულში რადონიცა, ყველგან კი სულთმოფენობის წინა შაბათი. შაბათი იმიტომ, რომ ეს ის დღეა, როცა ქრისტე საფლავში იწვა. ეკლესია საზოგადო პანაშვიდს აღასრულებს, მოაქვთ მოხარშული ხორბალი (კოლიო), და სახელთა ნუსხები იკითხება იმდენ ხანს, რამდენიც ნუსხებს სჭირდება. სულთმოფენობის წინა შაბათს ლოცულობენ ყველა მიცვალებულისთვის ადამიდან მოყოლებული, მათ შორის მათთვის, ვისი მომხსენებელიც აღარავინ დარჩა, და მათთვის, ვინც ისეთი სიკვდილით აღესრულა, რომლის დასახელებაც ეკლესიას არ ძალუძს, და ეს მართლმადიდებლური წლის ყველაზე ფართო ლოცვაა.