ესქატოლოგია და საიქიო ცხოვრება
ლოცვა გარდაცვლილთათვის
ეკლესია ლოცულობს თავისი მიცვალებულებისთვის და ასე იყო თავიდანვე: გარდაცვლილებს ყოველ ლიტურგიაზე მოიხსენიებენ, პროსკომიდიაზე მათთვის სეფისკვერიდან ნაწილებს იღებენ, ხოლო მოსახსენიებელი მსახურებანი, პანაშვიდი და მიცვალებულთა სამწმიდაო (ლიტია), სრულდება მესამე, მეცხრე და მეორმოცე დღეს და წლისთავზე. აკურთხებენ და მიირთმევენ მოხარშულ ხორბალს, კოლიოს, რადგან მარცვალი უნდა ჩავარდეს მიწაში და მოკვდეს. მართლმადიდებლობა ადასტურებს, რომ ეს ლოცვები გარდაცვლილებს ეხმარება, და არ განმარტავს, როგორ: იგი უარს ამბობს აღწეროს მექანიზმი, განწმენდის ადგილი ან დასაკმაყოფილებელი საზღაურის ტარიფი, და ამტკიცებს, რომ გარდაცვლილთა მდგომარეობა საბოლოოდ არ არის განსაზღვრული საშინელ სამსჯავრომდე.
წყაროები
- 2 Maccabees 12:44-45 სეპტუაგინტა
- St. Cyril of Jerusalem, Mystagogical Catechesis V.9-10 NPNF
- St. John Chrysostom, Homilies on Philippians 3 CCEL, ეკლესიის მამები
- Euchologion, the Order of the Panikhida OCA, ღვთისმსახურების ტექსტები
კავშირები
- დეისისი (ვედრება)
- ესქატოლოგია (მოძღვრება უკანასკნელთა შესახებ)
- მიცვალებულთა მოსახსენიებელი შაბათები
- პანაშვიდი (მიცვალებულთა მოსახსენიებელი ლოცვა)
- პროსკომიდია, ანუ კვეთა (ძღვნის მომზადება)
- რატომ არ არსებობს სალხინებელი
- საღმრთო ლიტურგია
- საჰაერო საზვერეები
- წმიდა დიდმოწამე თეოდორე ტირონი
- წმიდა იოანე ოქროპირი (დაახლ. 349-407)
- წმიდა კირილე იერუსალიმელი