Κανόνας 45 Οι μοναχές να μη στολίζονται με πολυτελή ενδύματα κατά την κουρά

Κανόνες τῆς ἐν Τρούλλῳ Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς Πενθέκτης Συνόδου

Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος (Εν Τρούλλω) · Κωνσταντινούπολη, 691 έως 692 · συγκλήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Β΄ · Η Πενθέκτη Σύνοδος (Εν Τρούλλω, 692) στον χάρτη

Επειδή πληροφορηθήκαμε ότι σε κάποια γυναικεία μοναστήρια όσες πρόκειται να αξιωθούν εκείνου του ιερού σχήματος ντύνονται πρώτα, από όσους τις προσάγουν, με μεταξωτά και κάθε είδους ενδύματα, αλλά και με κοσμήματα στολισμένα με χρυσάφι και πολύτιμους λίθους, και έτσι, όταν προσέρχονται στο θυσιαστήριο, απεκδύονται τόση υλική περιβολή, και αμέσως γίνεται σε αυτές η ευλογία του σχήματος και ντύνονται το μαύρο ένδυμα, ορίζουμε να μη γίνεται πλέον αυτό από τώρα και στο εξής. Διότι δεν είναι ευαγές εκείνη που ήδη με τη δική της προαίρεση απέθεσε όλη την τερπνότητα του βίου και ασπάστηκε την κατά Θεόν πολιτεία και τη βεβαίωσε με ακλόνητους λογισμούς και έτσι προσήλθε στο μοναστήρι, να έρθει πάλι, μέσω ενός τέτοιου φθαρτού και ρευστού στολισμού, σε ανάμνηση εκείνων που ήδη είχε λησμονήσει· και από αυτό να γίνει αμφιταλαντευόμενη και να ταραχθεί στην ψυχή, σαν από κύματα που την κατακλύζουν και τη στριφογυρίζουν εδώ κι εκεί, ώστε ενίοτε να μην αφήνει πλέον ούτε δάκρυ και να μη δείχνει μέσω του σώματος την κατάνυξη που έχει στην καρδιά. Αλλά και αν, όπως είναι φυσικό, αναπηδήσει κάποιο μικρό δάκρυ, λογαριάζεται από όσους το βλέπουν ότι βγήκε όχι τόσο χάρη της διαθέσεως για τον ασκητικό αγώνα όσο επειδή εγκαταλείπει τον κόσμο και όσα είναι στον κόσμο.

Ἐπειδὴ μεμαθήκαμεν, ἔν τισι γυναικείοις μοναστηρίοις τὰς μελλούσας τοῦ ἱεροῦ ἐκείνου καταξιοῦσθαι σχήματος, πρότερον σηρικαῖς, καὶ παντοίαις στολαῖς, ἔτι μὴν καὶ κοσμίοις, χρυσῷ καὶ λίθῳ πεποικιλμένοις, ὑπὸ τῶν προσαγόντων αὐτὰς περιστέλλεσθαι, καὶ οὕτω τῷ θυσιαστηρίῳ προσιούσας, ἐκδιδύσκεσθαι τὴν τοσαύτην τῆς ὕλης ἀμφίεσιν, παραχρῆμά τε γίνεσθαι ἐπ᾿ αὐταῖς τὴν τοῦ σχήματος εὐλογίαν, καὶ τὸ μέλαν αὐτὰς ἔνδυμα ἀμφιέννυσθαι· ὁρίζομεν, ὥστε μηκέτι ἀπὸ τοῦ νῦν τοῦτο γίνεσθαι· οὐδὲ γὰρ εὐαγὲς ὑπάρχει, τὴν ἤδη διὰ τῆς οἰκείας προαιρέσεως ἀποθεμένην πᾶσαν τὴν τοῦ βίου τερπνότητα, καὶ ἀσπασαμένην τὴν κατὰ Θεὸν πολιτείαν, καὶ βεβαιώσασαν ταύτην λογισμοῖς ἀκλινέσι καὶ οὕτω τῷ μοναστηρίῳ προσελθοῦσαν, αὖθις εἰς ἀνάμνησιν διὰ τοῦ τοιούτου φθαρτοῦ τε καὶ ῥέοντος κόσμου ἐλθεῖν, ὧν ἤδη ἐποιήσατο λήθην· ἐκ τούτου τε ἀμφίβολον καταστῆναι, καὶ τὴν ψυχὴν ἐκταραχθῆναι, δίκην κυμάτων ἐπικλυζόντων, καὶ τῇδε κἀκεῖσε περιστρεφόντων, ὡς μήτε δάκρυον ἔστιν ὅτε λοιπὸν ἀφιεῖσαν, καὶ τὴν ἐν τῇ καρδίᾳ διὰ τοῦ σώματος κατάνυξιν ἐπιδείξασθαι. Ἀλλ᾿ εἰ καὶ βραχύ τι, ὡς εἰκός, ἐκπηδήσειε δάκρυον, μὴ μᾶλλον τῆς διὰ τὸν ἀσκητικὸν ἀγῶνα διαθέσεως χάριν, ἢ διὰ τὸ τὸν κόσμον, καὶ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ καταλιπεῖν, παρὰ τοῖς ὁρῶσι τοῦτο προελθὸν λογισθῆναι.

Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος (Εν Τρούλλω), οι κανόνες

Απόδοση στη νέα ελληνική: του ίδιου του ιστότοπου, από το πρωτότυπο που βρίσκεται δίπλα. Πρωτότυπο: το κείμενο του Πηδαλίου, όπως μεταγράφηκε στο users.uoa.gr/~nektar και διορθώθηκε εδώ. Σχετικά με αυτά τα κείμενα.