Όσιος Αρσένιος ο Μέγας

Ρωμαίος συγκλητικής τάξης, κατά την παράδοση παιδαγωγός των γιων του αυτοκράτορα Θεοδοσίου, που εγκατέλειψε κρυφά το παλάτι γύρω στο 394 και πήγε στους μοναχούς της Σκήτης. Το Γεροντικό διασώζει τη φωνή που άκουσε: Αρσένιε, φεύγε από τους ανθρώπους και θα σωθείς· και πάλι: φεύγε, σιώπα, ησύχαζε, γιατί αυτές είναι οι ρίζες της αναμαρτησίας. Έζησε πενήντα πέντε χρόνια στην έρημο, τόσο σιωπηλός που οι επισκέπτες έφευγαν χωρίς να ακούσουν λέξη από αυτόν, και έμεινε στη μνήμη για τα δάκρυα που έχυνε όλη του τη ζωή την ώρα του εργόχειρου. Εκοιμήθη γύρω στο 449 κοντά στη Μέμφιδα, λέγοντας ότι ο φόβος που ένιωθε εκείνη την ώρα ήταν μαζί του από την ημέρα που έγινε μοναχός. Μνήμη: 8 Μαΐου.