Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος (ο Μέγας)

Καμηλιέρης από το Δέλτα του Νείλου, που αποσύρθηκε στην έρημο της Σκήτης σε ηλικία τριάντα ετών και έμεινε εκεί εξήντα χρόνια, και γύρω του αναπτύχθηκε ένα από τα τέσσερα μεγάλα μοναστικά κέντρα της Αιγύπτου. Το Γεροντικό τον διασώζει ως έναν από τους πατέρες της ερήμου που παρατίθενται συχνότερα, και ως εκείνον που, όταν ένας αδελφός τον ρώτησε πώς να σωθεί, του είπε να πάει να μιλήσει στους νεκρούς, να τους επαινέσει και να τους βρίσει, και να μάθει από τη σιωπή τους. Οι Πνευματικές Ομιλίες που κυκλοφορούν με το όνομά του είναι αμφισβητούμενης πατρότητας και διαβάζονται για τη διδασκαλία τους για την καρδιά ως τον τόπο όπου συναντά κανείς τον Θεό, διδασκαλία που είναι μία από τις πηγές της ησυχαστικής παράδοσης. Μνήμη: 19 Ιανουαρίου.