Όσιος Αντώνιος ο Μέγας (περ. 251-356)

Ο πατέρας των μοναχών. Νεαρός Αιγύπτιος γαιοκτήμονας, άκουσε στην εκκλησία το ευαγγελικό ανάγνωσμα, «ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς» (Ματθ. 19, 21), και έκανε ακριβώς αυτό, γύρω στο 270. Έζησε κοντά στο χωριό του, έπειτα σε ένα μνήμα, έπειτα είκοσι χρόνια κλεισμένος σε ένα εγκαταλελειμμένο φρούριο στον Νείλο, και βγήκε από εκεί, κατά τη μαρτυρία όσων ήταν παρόντες, ούτε εξαντλημένος ούτε αγριεμένος, αλλά ακέραιος. Προχώρησε έπειτα στην εσωτερική έρημο κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα, όπου στέκει ακόμη η μονή που φέρει το όνομά του. Ο Βίος του, γραμμένος από τον Μέγα Αθανάσιο που τον γνώριζε, διέτρεξε την αυτοκρατορία μέσα σε μία γενιά και έκανε τον μοναχισμό τρόπο ζωής για χιλιάδες. Τα Αποφθέγματα των Πατέρων τον διασώζουν απλό και ανθρώπινο: είδε τις παγίδες του εχθρού απλωμένες σε όλη τη γη, ρώτησε ποιος μπορεί να περάσει ανάμεσά τους, και άκουσε: η ταπεινοφροσύνη. Μνήμη: 17 Ιανουαρίου.