Μέγας Βασίλειος (330-379)

Αρχιεπίσκοπος Καισαρείας της Καππαδοκίας και ένας από τους Τρεις Ιεράρχες. Σπούδασε στην Αθήνα μαζί με τον Γρηγόριο τον Θεολόγο, επέστρεψε στην πατρίδα του διάσημος ρήτορας, και η αδελφή του Μακρίνα τον έστρεψε στη μοναχική ζωή, για την οποία έγραψε τους Όρους που τηρούν ακόμη τα ορθόδοξα μοναστήρια. Ως επίσκοπος υπερασπίστηκε τη θεότητα του Αγίου Πνεύματος σε μια πραγματεία που προετοίμασε το Σύμβολο του 381, και έχτισε έξω από την Καισάρεια μια ολόκληρη νέα πόλη με νοσοκομεία, ξενώνες και εργαστήρια για τους φτωχούς, που ο λαός την ονόμασε Βασιλειάδα. Το κήρυγμά του για τον πλούτο είναι το αυστηρότερο που έχει η Εκκλησία: «Του πεινώντός εστιν ο άρτος, ον συ κατέχεις· του γυμνητεύοντος το ιμάτιον, ο συ φυλάσσεις εν αποθήκαις». Η Λειτουργία που φέρει το όνομά του τελείται δέκα φορές τον χρόνο και περιέχει την εκτενέστερη και αρχαιότερη αναφορά που βρίσκεται σε χρήση. Εκοιμήθη σε ηλικία σαράντα εννέα ετών. Μνήμη: 1 Ιανουαρίου.