Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος (Νίκαια, 787)

Η έβδομη και τελευταία Οικουμενική Σύνοδος, που συνήλθε στη Νίκαια το 787 επί της αυτοκράτειρας Ειρήνης και του Πατριάρχη Ταρασίου, αφού μια πρώτη απόπειρα τον προηγούμενο χρόνο είχε διαλυθεί από στρατιώτες πιστούς στους εικονομάχους. Όρισε ότι οι άγιες εικόνες του Χριστού, της Θεοτόκου, των αγγέλων και των αγίων πρέπει να τοποθετούνται και να προσκυνούνται, και διατύπωσε τη διάκριση γύρω από την οποία στρεφόταν όλη η διαμάχη: η τιμητική προσκύνηση μπορεί να αποδίδεται σε μια εικόνα, ενώ η λατρεία ανήκει μόνο στον Θεό· και, κατά τα λόγια του Μεγάλου Βασιλείου, «ἡ τῆς εἰκόνος τιμὴ ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει». Το θεμέλιό της είναι η Ενανθρώπηση: ο Θεός έγινε ο ίδιος ορατός, και όποιος αρνείται να Τον ιστορήσει αρνείται ότι Τον είδαν. Η εικονομαχία επανήλθε το 815 και τερματίστηκε οριστικά το 843, γεγονός που η Εκκλησία εορτάζει ως Θρίαμβο της Ορθοδοξίας.