Γιατί όχι «μόνη η Γραφή»

Η Γραφή είναι το βιβλίο της ίδιας της Εκκλησίας: εκείνη αναγνώρισε ποια κείμενα ήταν δικά της, τα διαβάζει στις ακολουθίες της πριν τα διαβάσει οποιοσδήποτε ιδιωτικά, και τα ερμηνεύει κατά το φρόνημα των Πατέρων. Έτσι η αρχή της Μεταρρύθμισης «μόνη η Γραφή» δεν απορρίπτεται επειδή υποβιβάζει τη Γραφή, αλλά επειδή την αποσπά από το σώμα που τη γέννησε και τη διαφύλαξε, πράγμα που στην πράξη αντικαθιστά τη συμφωνία των Πατέρων με την κρίση του αναγνώστη. Ούτε όμως η Ορθοδοξία τοποθετεί την Παράδοση δίπλα στη Γραφή ως δεύτερη πηγή: η Γραφή είναι η γραπτή καρδιά της Παράδοσης, και η Θεία Λειτουργία, οι Σύνοδοι, οι κανόνες και οι εικόνες είναι η ίδια πίστη σε άλλες μορφές.