Η πατερική τυπολογία

Οι Πατέρες διάβαζαν την Παλαιά Διαθήκη ως ένα σύνολο τύπων που βρίσκουν το νόημά τους στον Χριστό, και δεν επινόησαν οι ίδιοι τη μέθοδο: ο Απόστολος Παύλος λέει ότι η πέτρα στην έρημο ήταν ο Χριστός και ονομάζει τον Αδάμ τύπο του μέλλοντος. Έτσι η διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας είναι το βάπτισμα, το μάννα είναι η Θεία Ευχαριστία, οι τρεις ημέρες του Ιωνά είναι ο τάφος, η βάτος που καιγόταν χωρίς να κατακαίεται είναι η Παρθένος που κυοφορεί τον Θεό, και η κλίμακα που είδε ο Ιακώβ είναι επίσης εκείνη. Αυτό δεν είναι αλληγορία με τη χαλαρή έννοια: ο τύπος είναι ένα πραγματικό γεγονός, που συνέβη στ' αλήθεια και που σημαίνει περισσότερα από όσα το ίδιο γνώριζε. Η υμνογραφία της Εκκλησίας είναι οικοδομημένη σχεδόν ολόκληρη πάνω στην τυπολογία, γι' αυτό ένας αναγνώστης που δεν γνωρίζει τους τύπους δεν μπορεί να παρακολουθήσει τις ακολουθίες.