Η Παλαιά Διαθήκη

Η Εκκλησία διαβάζει την Παλαιά Διαθήκη στη μετάφραση των Εβδομήκοντα, το ελληνικό κείμενο που παραθέτουν οι Απόστολοι και ερμηνεύουν οι Πατέρες. Εκτός από τα βιβλία που έχει κοινά με τον εβραϊκό κανόνα, δέχεται και τα αναγινωσκόμενα: Τωβίτ, Ιουδίθ, Σοφία Σολομώντος, Σοφία Σειράχ, Βαρούχ μαζί με την Επιστολή Ιερεμίου, τις προσθήκες στον Δανιήλ και στην Εσθήρ, Α΄ Έσδρας, Α΄ έως Γ΄ Μακκαβαίων, την Προσευχή του Μανασσή και τον Ψαλμό 151. Τέσσερα από αυτά υπάρχουν στις ελληνικές και στις σλαβονικές Βίβλους και όχι στον ρωμαιοκαθολικό κανόνα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν εξέδωσε ποτέ κλειστό κατάλογο κατά τον τρόπο της Συνόδου του Τριδέντου: τα βιβλία αυτά είναι Γραφή χάρη στη χρήση που κάνει η Εκκλησία, καθώς διαβάζονται στις ακολουθίες και τα παραθέτουν οι Πατέρες.