Η μετάφραση των Εβδομήκοντα (Ο΄)

Η ελληνική μετάφραση των εβραϊκών Γραφών που έγινε στην Αλεξάνδρεια τους τελευταίους αιώνες πριν από τον Χριστό, την οποία η Επιστολή του Αριστέα παρουσιάζει ως έργο εβδομήντα δύο πρεσβυτέρων, και η Βίβλος των Αποστόλων: οι περισσότερες παραθέσεις της Παλαιάς Διαθήκης μέσα στην Καινή την ακολουθούν, ενίοτε εκεί όπου διαφέρει από το εβραϊκό κείμενο. Περιέχει τα βιβλία που διαβάζει η Εκκλησία πέρα από τον εβραϊκό κανόνα, όπως τη Σοφία Σολομώντος, τη Σοφία Σειράχ και τον Τωβίτ, και αριθμεί τους Ψαλμούς και τα βιβλία των Βασιλειών με τον δικό της τρόπο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία διαβάζει την Παλαιά Διαθήκη σε αυτήν: η ελληνόφωνη Εκκλησία τη χρησιμοποιεί ως κείμενό της, και η σλαβονική Βίβλος μεταφράστηκε από αυτήν. Η ρωσική Συνοδική μετάφραση του 19ου αιώνα ακολούθησε αντίθετα το εβραϊκό κείμενο, κάτι που συζητείται ακόμη. Όπου οι Πατέρες διάβασαν σε αυτήν προφητεία για τον Χριστό, όπως στο «ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει» (Ησ. 7, 14), η Εκκλησία τη διαβάζει μαζί τους.