Οι Μάρτυρες της Περσίας (4ος-5ος αι.)

Όταν ο Κωνσταντίνος έκανε τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία χριστιανική, οι χριστιανοί της Περσικής αυτοκρατορίας, πολλοί από τους οποίους ζούσαν στη Μεσοποταμία κατά μήκος του παλαιού συνόρου, έγιναν ύποπτοι στον δικό τους βασιλιά ως φίλοι της Ρώμης, και η επιστολή του ίδιου του Κωνσταντίνου προς τον Σαπώρ Β΄, που τους σύστηνε στη φροντίδα του, δεν τους ωφέλησε. Από το 340 περίπου ως τον θάνατό του, το 379, ο Σαπώρ εξαπέλυσε τον μακρότερο διωγμό της αρχαίας Εκκλησίας. Ο Συμεών ο εν Περσίδι, επίσκοπος Σελευκείας-Κτησιφώντος, θανατώθηκε μαζί με εκατό κληρικούς του, και ο Σωζομενός, που έγραψε έναν αιώνα αργότερα, γνώριζε τα ονόματα δεκαέξι χιλιάδων μαρτύρων και ήξερε ότι ήταν περισσότεροι. Ο διωγμός επανήλθε επί Ισδιγέρδη Α΄ και Βαράμη Ε΄ τη δεκαετία του 420, όταν ο Ιάκωβος ο Πέρσης, αυλικός που είχε αρνηθεί τον Χριστό και μετανόησε, κατακόπηκε μέλος προς μέλος. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά αυτούς τους μάρτυρες σε όλη τη διάρκεια του έτους, πλάι σε εκείνους της Ρώμης.