ესქატოლოგია და საიქიო ცხოვრება
აპოკატასტასისი (საყოველთაო აღდგენა)
მოძღვრება, რომლის თანახმადაც დასასრულს ყველა გონიერი ქმნილება, ეშმაკთა ჩათვლით, აღდგება და სასჯელი დასრულდება. იგი უპირველეს ყოვლისა ორიგენეს სახელს უკავშირდება და ამ სახით დაიგმო: იუსტინიანეს დროს კონსტანტინოპოლში გამოცემული ანათემები, რომლებიც V მსოფლიო საეკლესიო კრებამაც შეითვისა, სულთა წინარეარსებობასა და აღდგენას ერთად ასახელებს, რადგან ორიგენესთან ისინი ერთმანეთს განუყოფლად ეკუთვნის. სირთულე, რომელსაც ეკლესია არასოდეს მალავდა, ისაა, რომ წმიდა გრიგოლ ნოსელი საყოველთაო აღდგენის ენას იყენებს და ამასთან წმიდანი და II მსოფლიო საეკლესიო კრების მამაა. მართლმადიდებლური გზა არც მისი ტექსტის შესწორებაა და არც ამ საკითხში მისთვის მიყოლა: დაგმობილია ორიგენისტული სისტემა, და ეკლესია ყველასთვის ლოცულობს, მაგრამ უარს ამბობს აღუთქვას ის, რაც მას არ ეუწყა.
წყაროები
- Fifth Ecumenical Council (553 AD), the anathemas against Origen აქტები, NPNF
- The Synod of Constantinople (543), the fifteen anathemas
- St. Maximus the Confessor, Questions to Thalassius PG 90
- Matthew 25:46 ბერძნული ახალი აღთქმა