წმიდა ეპიფანე კვიპრელი

პალესტინელი ბერი, რომელმაც იცოდა ებრაული, სირიული, ბერძნული, კოპტური და ცოტა ლათინური, და რომელიც 367 წელს კვიპროსზე სალამინის ეპისკოპოსად დაადგინეს და ოცდათექვსმეტი წელი განაგებდა ამ კათედრას. მისი „პანარიონი“, ანუ „წამლების ყუთი“, ოთხმოც მწვალებლობას აღწერს და თითოეულს წამალს უჩენს, და მათგან ბევრისთვის ერთადერთი შემორჩენილი ცნობაა. ორიგენიზმის წინააღმდეგ ისეთი შურით იბრძოდა, რომ უღრმეს სიბერეში კონსტანტინოპოლში ჩავიდა წმიდა იოანე ოქროპირის წინააღმდეგ, რომლის შესახებაც შეცდომაში შეიყვანეს, შემდეგ კი ქალაქი დატოვა და შინისკენ მომავალი 403 წელს ზღვაზე აღესრულა. ხატმებრძოლებმა მოგვიანებით მისი სახელით ხატების საწინააღმდეგო ნაწერები გაავრცელეს, რომლებიც მეშვიდე მსოფლიო კრებამ მისად არ მიიღო. მის „ანკორატში“ მოცემულია მრწამსი, რომელიც ახლოსაა იმასთან, რომელსაც ეკლესია აღიარებს. ხსენება: 12 მაისი.