ფსალმუნთა გალობა და ჰიმნოგრაფია
ბიზანტიური ნევმები
ბიზანტიური გალობა სანოტო ხაზებზე არ იწერება. მისი ნიშნები ინტერვალებსა და მოძრაობას აღნიშნავს და არა ბგერის სიმაღლეს: ყოველი ნევმა ამბობს, რამდენით წახვიდე იქიდან, სადაც ხარ, და როგორ, ამიტომ ნოტაცია ფარდობითია და მელოდიის გალობა ნებისმიერი საწყისი ბგერიდან შეიძლება. მისი ძველი ფენები, X საუკუნიდან მოყოლებული, ასევე შეიცავს დიდ ნიშნებს, რომლებიც ტემპს, გამომსახველობასა და მთელ ფორმულებს განაგებს. დღეს გამოყენებული სისტემა ახალი მეთოდია, რომელიც სამმა მოძღვარმა, ქრისანთოსმა, გრიგოლმა და ხურმუზიოსმა, დაახლოებით 1814 წელს შექმნეს; მან ნიშნები გაამარტივა და ძველი რეპერტუარის გადმოტანა შესაძლებელი გახადა ისე, რომ პრინციპი არ შეუცვლია.
წყაროები
- Chrysanthos of Madytos, Great Theoretikon of Music (1832)
- The New Method of the Three Teachers (1814)
- The Papadike (the Byzantine chant manuals)
- St. John Koukouzelis, the kalophonic repertory