ეკლესიის ისტორია
დავა სამი თავის შესახებ
სამი რამ, რაც მეხუთე მსოფლიო კრებამ 553 წელს დაგმო: თეოდორე მოფსუეტელის პიროვნება და ნაწერები, თეოდორიტე კვირელის ნაწერები წმიდა კირილეს წინააღმდეგ და იბა ედესელის წერილი მარი სპარსისადმი. სამივე ქალკედონის კრებამ ხელუხლებელი დატოვა, და სწორედ ამან გახადა საკითხი რთული: მათი დაგმობა ქალკედონისგან უკან დახევას ჰგავდა, მათი დატოვება კი ნებართვას, რომ ქალკედონი ნესტორის თვალით წაეკითხათ. იუსტინიანემ ისინი 544 წელს ედიქტით დაგმო და კრებამ ეს დაადასტურა, იმ აზრით, რომ ქალკედონი წმიდა კირილეს მეშვეობით უნდა იკითხებოდეს და არა მის გვერდით. ლათინურმა დასავლეთმა დაგმობა თავად ქალკედონზე თავდასხმად მიიღო, და მილანისა და აკვილეის კათედრებმა ამის გამო რომთან ზიარება გაწყვიტეს, აკვილეამ საუკუნეზე მეტი ხნით.
წყაროები
- Acts of the Fifth Ecumenical Council (Constantinople II, 553 AD) აქტები, NPNF
- Emperor Justinian, Edict on the Three Chapters (544)
- St. Cyril of Alexandria, Twelve Anathemas ეფესოს კრების დოკუმენტები
- Chalcedonian Definition (Horos), Fourth Ecumenical Council (451 AD) აქტები, NPNF