ქრისტეს ფერისცვალება: 6 აგვისტო

თაბორის მთაზე ქრისტემ განცალკევებით წაიყვანა პეტრე, იაკობი და იოანე და მათ წინაშე ფერი იცვალა: მისი სახე მზესავით გაბრწყინდა და სამოსელი ნათელივით გასპეტაკდა, ხოლო მოსე და ელია, რჯული და წინასწარმეტყველნი, მკვდრები და ცოცხლები, მას მისი აღსასრულის შესახებ ესაუბრებოდნენ. ეკლესია მას 6 აგვისტოს აღნიშნავს, ჯვართამაღლებამდე ორმოცი დღით ადრე, და მისი კონდაკი განმარტავს, რატომ გამოჩნდა იგი მაშინ, როცა გამოჩნდა: „რაოდენ ძალ-ედვა მოწაფეთა შენთა, დიდებაი შენი უჩუენე. რათა რაჟამს იხილონ ჯუარცმაი შენი, გულისხმა ჰყონ, ვითარმედ ვნებაი იგი ნებსით არს“. მართლმადიდებელი ეკლესიისთვის თაბორის ნათელი ღმერთის უქმნელი ნათელია, როგორც წმიდა გრიგოლ პალამა ასწავლიდა ბარლაამის წინააღმდეგ: არა დიდების ქმნილი ნიშანი, არამედ თავად დიდება, რომელსაც წმიდანები ჭვრეტენ. ხატზე სხივები სამ მოციქულამდე აღწევს, რომლებიც მიწაზე არიან დაცემულნი. ამ დღეს ყურძენი და პირველი ნაყოფი იკურთხება, და იგი მარიამობის მარხვაში მოდის.