Οι Ιεροί Κανόνες Δ΄ Οικουμενική Κανόνας 4
Κανόνας 4 Οι μοναχοί και τα μοναστήρια υπάγονται στον επίσκοπο
Κανόνες τῆς ἐν Χαλκηδόνι Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς Δ´ Συνόδου
Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος · Χαλκηδόνα, 451 · συγκλήθηκε από τον αυτοκράτορα Μαρκιανό · Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος (Χαλκηδόνα, 451) στον χάρτη
Όσοι ακολουθούν αληθινά και ειλικρινά τον μονήρη βίο να αξιώνονται της τιμής που τους αρμόζει. Επειδή όμως κάποιοι, χρησιμοποιώντας το μοναχικό πρόσχημα, διαταράσσουν και τις εκκλησίες και τις πολιτικές υποθέσεις, περιφερόμενοι αδιάκριτα στις πόλεις, και επιπλέον επιχειρούν να ιδρύουν μοναστήρια για τον εαυτό τους, φάνηκε καλό κανένας πουθενά να μην οικοδομεί ούτε να ιδρύει μοναστήρι ή ευκτήριο οίκο αντίθετα προς τη γνώμη του επισκόπου της πόλης· και οι μονάζοντες σε κάθε πόλη και ύπαιθρο να υποτάσσονται στον επίσκοπο και να ασπάζονται την ησυχία και να προσέχουν μόνο στη νηστεία και στην προσευχή, παραμένοντας με καρτερία στους τόπους όπου έκαναν την απόταξή τους· και να μην ανακατεύονται ούτε σε εκκλησιαστικές ούτε σε βιοτικές υποθέσεις ούτε να μετέχουν σε αυτές, εγκαταλείποντας τα δικά τους μοναστήρια, εκτός αν ίσως τους επιτραπεί για αναγκαία χρεία από τον επίσκοπο της πόλης· και κανένας να μη δέχεται στα μοναστήρια δούλο για να γίνει μοναχός αντίθετα προς τη γνώμη του δικού του αφέντη· και όποιος παραβαίνει αυτόν τον όρο μας, ορίσαμε να είναι ακοινώνητος, για να μη βλασφημείται το όνομα του Θεού. Ο επίσκοπος όμως της πόλης πρέπει να κάνει την οφειλόμενη πρόνοια για τα μοναστήρια.
Οἱ ἀληθῶς καὶ εἰλικρινῶς τὸν μονήρη μετιόντες βίον, τῆς προσηκούσης ἀξιούσθωσαν τιμῆς. Ἐπειδὴ δέ τινες τῷ μοναχικῷ κεχρημένοι προσχήματι, τάς τε ἐκκλησίας, καὶ τὰ πολιτικὰ διαταράσσουσι πράγματα, περιϊόντες ἀδιαφόρως ἐν ταῖς πόλεσιν, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ μοναστήρια ἑαυτοῖς συνιστᾷν ἐπιτηδεύοντες, ἔδοξε, μηδένα μὲν μηδαμοῦ οἰκοδομεῖν, μηδὲ συνιστᾷν μοναστήριον, ἢ εὐκτήριον οἶκον, παρὰ γνώμην τοῦ τῆς πόλεως ἐπισκόπου· τοὺς δὲ καθ᾿ ἑκάστην πόλιν καὶ χώραν, μονάζοντας, ὑποτετάχθαι τῷ ἐπισκόπῳ, καὶ τὴν ἡσυχίαν ἀσπάζεσθαι, καὶ προσέχειν μόνῃ τῇ νηστείᾳ, καὶ τῇ προσευχῇ, ἐν οἷς τόποις ἀπετάξαντο, προσκαρτεροῦντες· μήτε δὲ ἐκκλησιαστικοῖς, μήτε βιωτικοῖς παρενοχλεῖν πράγμασιν, ἢ ἐπικοινωνεῖν, καταλιμπάνοντας τὰ ἴδια μοναστήρια, εἰ μήποτε ἄρα ἐπιτραπεῖεν διὰ χρείαν ἀναγκαίαν ὑπὸ τοῦ τῆς πόλεως ἐπισκόπου· μηδένα δὲ προσδέχεσθαι ἐν τοῖς μοναστηρίοις δοῦλον ἐπὶ τῷ μονάσαι, παρὰ γνώμην τοῦ ἰδίου δεσπότου· τὸν δὲ παραβαίνοντα τοῦτον ἡμῶν τὸν ὅρον, ὡρίσαμεν ἀκοινώνητον εἶναι, ἵνα μὴ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ βλασφημῆται. Τὸν μέν τοι ἐπίσκοπον τῆς πόλεως, χρὴ τὴν δέουσαν πρόνοιαν ποιεῖσθαι τῶν μοναστηρίων.
Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος, οι κανόνες
Απόδοση στη νέα ελληνική: του ίδιου του ιστότοπου, από το πρωτότυπο που βρίσκεται δίπλα. Πρωτότυπο: το κείμενο του Πηδαλίου, όπως μεταγράφηκε στο users.uoa.gr/~nektar και διορθώθηκε εδώ. Σχετικά με αυτά τα κείμενα.