წმიდა კანონები ქალკედონი კანონი 4
კანონი 4 მონაზვნები და მონასტრები ეპისკოპოსს ექვემდებარებიან
Κανόνες τῆς ἐν Χαλκηδόνι Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς Δ´ Συνόδου
IV მსოფლიო საეკლესიო კრება · ქალკედონი, 451 · მომწვევი: იმპერატორი მარკიანე · IV მსოფლიო საეკლესიო კრება (ქალკედონი, 451) რუკაზე
ვინც ჭეშმარიტად და წრფელად მისდევს განმარტოებულ ცხოვრებას, შესაფერისი პატივის ღირსნი იყვნენ. ხოლო ვინაიდან ზოგიერთნი, მონაზვნური სახით მოსარგებლენი, არევენ როგორც ეკლესიებს, ისე სამოქალაქო საქმეებს, დადიან რა ქალაქებში განურჩევლად, და მეტიც, თავიანთთვის მონასტრების დაარსებასაც ცდილობენ, ჯეროვნად ჩაითვალა, რომ არავინ არსად ააშენოს და დააარსოს მონასტერი ან სალოცავი სახლი ქალაქის ეპისკოპოსის ნების საწინააღმდეგოდ; ხოლო ყოველ ქალაქსა და სოფლად მონაზვნები დაექვემდებარონ ეპისკოპოსს, და შეიყვარონ მყუდროება, და ყურადღება მხოლოდ მარხვასა და ლოცვას მიაპყრონ, და მოთმინებით დარჩნენ იმ ადგილებში, სადაც თავიანთი უარყოფა აღასრულეს; და არც საეკლესიო, არც საერო საქმეებში არ ჩაერიონ და არ მიიღონ მონაწილეობა, თავიანთი მონასტრების დატოვებით, თუ არ იქნება ისე, რომ აუცილებელი საჭიროებისთვის ქალაქის ეპისკოპოსმა ნება დართოს; და არავინ მიიღოს მონასტრებში მონა მონაზვნობისთვის, თავისი ბატონის ნების საწინააღმდეგოდ. ხოლო ვინც ამ ჩვენს განწესებას დაარღვევს, განვაწესეთ, რომ ზიარებისაგან განყენებული იყოს, რათა არ იგმობოდეს სახელი ღვთისა. თუმცა ქალაქის ეპისკოპოსმა ჯეროვანი ზრუნვა უნდა გასწიოს მონასტრებისთვის.
Οἱ ἀληθῶς καὶ εἰλικρινῶς τὸν μονήρη μετιόντες βίον, τῆς προσηκούσης ἀξιούσθωσαν τιμῆς. Ἐπειδὴ δέ τινες τῷ μοναχικῷ κεχρημένοι προσχήματι, τάς τε ἐκκλησίας, καὶ τὰ πολιτικὰ διαταράσσουσι πράγματα, περιϊόντες ἀδιαφόρως ἐν ταῖς πόλεσιν, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ μοναστήρια ἑαυτοῖς συνιστᾷν ἐπιτηδεύοντες, ἔδοξε, μηδένα μὲν μηδαμοῦ οἰκοδομεῖν, μηδὲ συνιστᾷν μοναστήριον, ἢ εὐκτήριον οἶκον, παρὰ γνώμην τοῦ τῆς πόλεως ἐπισκόπου· τοὺς δὲ καθ᾿ ἑκάστην πόλιν καὶ χώραν, μονάζοντας, ὑποτετάχθαι τῷ ἐπισκόπῳ, καὶ τὴν ἡσυχίαν ἀσπάζεσθαι, καὶ προσέχειν μόνῃ τῇ νηστείᾳ, καὶ τῇ προσευχῇ, ἐν οἷς τόποις ἀπετάξαντο, προσκαρτεροῦντες· μήτε δὲ ἐκκλησιαστικοῖς, μήτε βιωτικοῖς παρενοχλεῖν πράγμασιν, ἢ ἐπικοινωνεῖν, καταλιμπάνοντας τὰ ἴδια μοναστήρια, εἰ μήποτε ἄρα ἐπιτραπεῖεν διὰ χρείαν ἀναγκαίαν ὑπὸ τοῦ τῆς πόλεως ἐπισκόπου· μηδένα δὲ προσδέχεσθαι ἐν τοῖς μοναστηρίοις δοῦλον ἐπὶ τῷ μονάσαι, παρὰ γνώμην τοῦ ἰδίου δεσπότου· τὸν δὲ παραβαίνοντα τοῦτον ἡμῶν τὸν ὅρον, ὡρίσαμεν ἀκοινώνητον εἶναι, ἵνα μὴ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ βλασφημῆται. Τὸν μέν τοι ἐπίσκοπον τῆς πόλεως, χρὴ τὴν δέουσαν πρόνοιαν ποιεῖσθαι τῶν μοναστηρίων.
IV მსოფლიო საეკლესიო კრება, კანონები
თარგმანი: ამ საიტის საკუთარი, შესრულებული გვერდით მოცემული ბერძნულიდან. ბერძნული: პიდალიონის ტექსტი, ტრანსკრიფციით მისამართზე users.uoa.gr/~nektar, აქ შესწორებული. ამ ტექსტების შესახებ.