Άγιοι και Πατέρες της Εκκλησίας
Άγιος Φώτιος ο Μέγας (περ. 810-893)
Ο πιο πολυμαθής άνθρωπος του Βυζαντίου του 9ου αιώνα, λαϊκός και αυτοκρατορικός γραμματέας, έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 858 μέσα σε έξι ημέρες, από λαϊκός πατριάρχης, όταν ο προκάτοχός του απομακρύνθηκε με τη βία. Ο Πάπας Νικόλαος Α΄ αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει, και η διαμάχη που ακολούθησε ήταν η πρώτη ανοιχτή ρήξη ανάμεσα στη Ρώμη και την Ανατολή. Ο Φώτιος απάντησε στο πεδίο που είχε σημασία: στην Εγκύκλιο επιστολή του το 867 και στη Μυσταγωγία του Αγίου Πνεύματος κατονόμασε το Φιλιόκβε, που τότε διαδιδόταν στη Δύση, ως αλλαγή του Συμβόλου της Πίστεως και πλάνη σχετικά με την Αγία Τριάδα. Καθαιρέθηκε και αποκαταστάθηκε, και προήδρευσε στη Σύνοδο του 879-880, στην οποία μετείχαν οι τοποτηρητές της ίδιας της Ρώμης και η οποία απαγόρευσε κάθε προσθήκη στο Σύμβολο. Επί πατριαρχίας του ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος πήγαν στους Σλάβους. Η Βιβλιοθήκη του διασώζει περιλήψεις και αποσπάσματα εκατοντάδων αρχαίων βιβλίων, πολλά από τα οποία έχουν χαθεί. Μνήμη: 6 Φεβρουαρίου.
Πηγές
- St. Photius the Great, Mystagogy of the Holy Spirit archive.org, για δανεισμό
- St. Photius the Great, Encyclical to the Eastern Patriarchs (867)
- St. Photius the Great, Bibliotheca (Myriobiblos) Freese, κώδικες 1-165
- Council of Constantinople (879-880), the Horos