Ψαλμωδία και υμνογραφία
Σλαβική εκκλησιαστική ψαλμωδία
Η ψαλμωδία των σλαβικών Εκκλησιών, που ξεκίνησε ως βυζαντινή μουσική μεταφερμένη προς τον βορρά μαζί με τα σλαβονικά βιβλία των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου και των μαθητών τους. Στη Ρωσία εξελίχθηκε στο ζναμένι μέλος, μια μονοφωνική μελωδική γραμμή με δική της σημειογραφία, και επί πέντε αιώνες αυτό ήταν το άκουσμα της Ρωσικής Εκκλησίας. Από τον δέκατο έβδομο αιώνα μπήκε μέσω της Ουκρανίας η πολυφωνική ψαλμωδία, και τον δέκατο όγδοο ένα ιταλικό ύφος συναυλιακής γραφής, με κορυφαίο δάσκαλο τον Ντμίτρι Μπορτνιάνσκι. Ο δέκατος ένατος αιώνας καθιέρωσε ένα απλούστερο κοινό μέλος, το Ομπιχόντ, και στα τέλη του η Συνοδική σχολή της Μόσχας, ο Καστάλσκι, ο Τσεσνοκόφ και ο Ραχμάνινοφ, του οποίου η Ολονύκτια Αγρυπνία του 1915 είναι η κορωνίδα της, στράφηκε πάλι στα παλαιά μέλη και τα διασκεύασε για χορωδία. Οι Παλαιόπιστοι ψάλλουν ακόμη το ζναμένι μονοφωνικά, και μονές όπως το Βαλαάμ και η Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου διατηρούν δικά τους μέλη.
Πηγές
- Rachmaninoff, All-Night Vigil Op. 37 (Vespers): pinnacle of Russian Orthodox choral tradition
- Octoechos (Eight Tones: the modal foundation of all Slavic liturgical chant) OCA, οι ακολουθίες
- Typikon of the Russian Orthodox Church (chant guidelines) OCA, οι ακολουθίες
- St. John of Damascus, compositions in the Octoechos (origin of the eight-mode system) OCA, οι ακολουθίες
- Sergei Rachmaninoff, All-Night Vigil, Op. 37 (1915)