კანონი 6 ვის შეუძლია ეპისკოპოსს ბრალი დასდოს

ვინაიდან ბევრნი, საეკლესიო კეთილწესრიგების არევა და დამხობა რომ სურთ, მტრულად და ცილისმწამებლურად თხზავენ რაღაც ბრალდებებს ეკლესიების მმართველი მართლმადიდებელი ეპისკოპოსების წინააღმდეგ, და სხვა არაფერს ცდილობენ, თუ არა მღვდელთა სახელის შებღალვას და მშვიდობიან ხალხთა შორის შფოთის მოწყობას, ამის გამო კონსტანტინოპოლში ერთად შეკრებილ ეპისკოპოსთა წმიდა კრებამ ინება, რომ ბრალმდებლები გამოძიების გარეშე არ იქნენ მიღებულნი, და არც ყველას მიეცეს ნება, ეკლესიების მმართველთა წინააღმდეგ ბრალდებები წამოაყენოს, და არც ყველას დაეხშოს გზა. არამედ თუ ვინმე ეპისკოპოსს საკუთარ, ესე იგი კერძო, საჩივარს წაუყენებს, როგორც მისგან დაჩაგრული ან მისგან სხვა რაიმე უსამართლობის განმცდელი, ასეთი ბრალდებების შემთხვევაში არ გამოიძიონ არც ბრალმდებლის პიროვნება და არც მისი სარწმუნოება. რამეთუ ყოველმხრივ აუცილებელია, რომ ეპისკოპოსის სინდისიც თავისუფალი იყოს და ვინც ამბობს, რომ ეჩაგრება, რა სარწმუნოებისაც არ უნდა იყოს, სამართალს ეღირსოს. ხოლო თუ ეპისკოპოსისადმი წაყენებული ბრალი საეკლესიოა, მაშინ ბრალმდებელთა პიროვნებები უნდა შემოწმდეს; რათა, უპირველეს ყოვლისა, მწვალებლებს არ ჰქონდეთ ნება, საეკლესიო საქმეებზე მართლმადიდებელი ეპისკოპოსების წინააღმდეგ ბრალდებები წამოაყენონ. ხოლო მწვალებლებს ვუწოდებთ როგორც მათ, ვინც დიდი ხნის წინ იქნა ეკლესიისაგან უარყოფილი, ისე მათ, ვინც შემდგომ ჩვენ მიერ იქნა შეჩვენებული; ამათ გარდა, იმათაც, ვინც თითქოსდა ჯანსაღ სარწმუნოებას აღიარებს, მაგრამ გაითიშა და ჩვენს კანონიკურ ეპისკოპოსებს საპირისპირო კრებულებს უმართავს. შემდეგ, თუ ეკლესიის წევრთაგან ზოგიერთნი რაიმე მიზეზით წინასწარ მსჯავრდადებულნი და განგდებულნი არიან, ან ზიარებისაგან განყენებულნი, კლირიდან იქნებიან თუ ერისკაცთა დასიდან, არც მათ ჰქონდეთ ნება, ეპისკოპოსს ბრალი დასდონ, სანამ ჯერ საკუთარ ბრალდებას არ მოიცილებენ. ასევე ისინიც, ვინც წინარე ბრალდების ქვეშ არიან, არ იქნენ მიღებულნი ეპისკოპოსის ან სხვა კლირიკოსების ბრალდებისთვის, სანამ თავიანთ თავს უბრალოდ არ წარმოაჩენენ მათთვის წაყენებულ ბრალდებებში. მაგრამ თუ ზოგიერთნი არც მწვალებლები არიან, არც ზიარებისაგან განყენებულნი, არც მსჯავრდადებულნი, არც რაიმე დანაშაულში წინასწარ ბრალდებულნი, მაგრამ ამბობენ, რომ ეპისკოპოსის წინააღმდეგ რაიმე საეკლესიო ბრალდება აქვთ, ამათ წმიდა კრება უბრძანებს, ჯერ სამთავროს ყველა ეპისკოპოსის წინაშე წარადგინონ ბრალდებები და მათ წინაშე ამხილონ ბრალდებული ეპისკოპოსის დანაშაულები; ხოლო თუ მოხდება ისე, რომ სამთავროს ეპისკოპოსებმა ვერ შეძლონ ეპისკოპოსისადმი წაყენებული ბრალდებების გამართვა, მაშინ ისინი მიმართონ უფრო დიდ კრებას, როცა იმ დიდი სამთავროს ეპისკოპოსები ამ მიზეზით მოიწვევიან; და ბრალდება არ წარადგინონ მანამ, სანამ წერილობით არ დაიკისრებენ თავიანთ თავზე თანაბარ სასჯელს, თუ საქმის წარმოების მსვლელობისას იმხილებიან, რომ ბრალდებულ ეპისკოპოსს ცილს სწამებდნენ. ხოლო თუ ვინმე, ზემოთ გაცხადებულის თანახმად დადგენილის უგულებელმყოფელი, გაბედავს ან სამეფო ყურთა შეწუხებას, ან საერო მთავართა სასამართლოებისას, ან მსოფლიო კრების აშფოთებას, და დიდი სამთავროს ყველა ეპისკოპოსს შეურაცხყოფს, ასეთი სრულიად არ იქნეს მიღებული ბრალდებისთვის, როგორც კანონთა შეურაცხმყოფელი და საეკლესიო კეთილწესრიგების დამრღვევი.