II მსოფლიო საეკლესიო კრება (კონსტანტინოპოლი, 381)

ას ორმოცდაათი ეპისკოპოსის კრება, რომელიც 381 წელს კონსტანტინოპოლში, თეოდოსის დროს შეიკრიბა, მას შემდეგ, რაც არიანელი იმპერატორები აღარ იყვნენ. წმიდა გრიგოლ ღვთისმეტყველი კრებას ნაწილობრივ თავმჯდომარეობდა და მისი მსვლელობისას გადადგა. კრებამ აღიარა სულიწმიდის ღვთაებრიობა იმათ წინააღმდეგ, ვინც მას ქმნილებად აცხადებდა, და მრწამსს ის სახე მისცა, რომლითაც ეკლესია დღეს წარმოთქვამს: „უფალი და ცხოველს-მყოფელი, რომელი მამისაგან გამოვალს, მამისა თანა და ძისა თანა თაყუანის-იცემების და იდიდების“, და მუხლები ეკლესიის, ნათლისღების, აღდგომისა და მერმისი საუკუნის ცხოვრების შესახებ. მისმა მესამე კანონმა კონსტანტინოპოლის ეპისკოპოსს რომის შემდეგ პირველი ადგილი მიანიჭა, რადგან იგი ახალი რომი იყო, და აქედან იწყება ეკლესიათა რიგი. ეს მხოლოდ აღმოსავლეთის კრება იყო და მსოფლიო მაშინ გახდა, როცა ქალკედონმა იგი მიიღო.